Co to jest szkieletyzacja pęknięć?

Definicja

Szkieletyzacja pęknięć to krok przetwarzania obrazu, który redukuje binarną maskę pęknięć do linii o szerokości jednego piksela, zwanej szkieletem. Binarna maska pęknięć to obraz, w którym piksele pęknięcia mają jedną wartość, a wszystkie pozostałe piksele mają inną.

Szkieletyzacja służy do ekstrakcji cech i do opisu topologii obiektu. Topologia oznacza tu sposób, w jaki łączą się części pęknięcia.

Metody

Metody ścieniania usuwają piksele brzegowe z maski w powtarzanych przebiegach. Zatrzymują się, gdy żadnego piksela nie da się usunąć bez zmiany połączeń.

• Zhang-Suen (1984) wykonuje kolejne przebiegi i usuwa piksele brzegowe. Jest domyślną metodą w bibliotece scikit-image.
• Guo-Hall (1989) to inny równoległy algorytm ścieniania, w którym każdy przebieg składa się z dwóch poditeracji.
• Lee (1994) działa na sąsiedztwie 3 na 3 na 3. Został zaprojektowany dla obrazów 3-D, a scikit-image pokazuje go na obrazie 2-D tylko poglądowo.
• Oś środkowa to zbiór punktów, które mają więcej niż jeden najbliższy punkt na granicy obiektu. Może też zwrócić odległość od granicy, która szacuje lokalną szerokość.

Dla szkieletu o mniejszej liczbie gałęzi scikit-image zaleca funkcję skeletonize zamiast osi środkowej.

Długość pęknięcia w PAVER

Instrukcja PAVER dla nawierzchni asfaltowych lotnisk oczekuje podania długości pęknięć podłużnych i poprzecznych w stopach lub metrach liniowych, wraz z ich stopniem uszkodzenia. Oczekuje też podania powierzchni spękań krokodylowych (zmęczeniowych) w stopach lub metrach kwadratowych. Szkielet jest jednym ze sposobów uzyskania długości osi środkowej z maski pęknięć. Instrukcja nie wskazuje tej ani żadnej innej metody.